Սա իմ երեխան չէ, բղավեց կինը, երբ բարդ ծն նդաբերությունից հետո առաջին անգամ գիրկն առավ երեխային․ բուժ անձնակազմը ապշած նրան էր նայում

Երեկոյան մոտ Իրինայի մոտ բերեցին երեխային։ Իրինան նրբորեն քաշեց տակդի րների ծայրերը՝ վ ախենալով երեխային տհաճ զգացողություններ պարգևել։ Վերջապես տեսավ նրա փոքրիկ վարդագույն մարմինը։ Չգիտես ինչու, նա ակնկալում էր, որ իր որդին ավելի մեծ կլինի. նա հանգիստ քնած էր: Իրինան շոյեց նրա փորիկը, բարուրից պարզած ոտքերը։ Հետո, փակելով աչքերը, կռացավ նրա վրա և շնչեց նրա բույրը։ Նա այնքան էր երազում այս պահի մասին, երբ նա անմիջապես կզգա որդու հոտը, և նա անմիջապես հարազատ կդառնա իրեն:

Բայց չստացվեց: Երեխայի հոտը տարբերվում էր այն բույրից, որը Իրինան էր պատկերացնում։ Նա անմիջապես հասկացավ, որ երեխան անծանոթ է։ Ուզում էր հեռանալ և չվերադառնալ հի վանդասենյակ։ Իրինան հավաքեց մտքերը և մտածեց, որ երեխան օգնության և խնամքի կարիք ունի, որ նա երկու երկար տարի սպասում էր, որ կարողանա երեխային իր ընտանիք տանել: Ամեն ինչ կար մտքերում, բացի մայրության զգացումից։ Հի վանդասենյակը անհարմար ու ցուրտ էր թվում։ Իրինան

արագ փաթաթեց երեխային տակդիրներով և կանչեց բու ժքրոջը։ Նա բերեց մի շիշ կաթ, իսկ փոքրիկը արթնացավ նրա գրկում ու նայեց նրանց՝ դեռ չկարողանալով կենտրոնանալ կոնկրետ ինչ-որ բանի վրա։ Նա ագահորեն դատարկեց կաթի շիշը: Իրինան հազիվ էր իրեն զսպում, որ երեխային չհանձնի բու ժքրոջը և չհեռանա։ Եվ

փոքրիկ որդին, որ արդեն կշտացել էր, հանկարծ քնեց։ Բու ժքույրը զգուշությամբ հանեց ծծակը և հեռացավ՝ խորհուրդ տալով Իրինային հորիզոնական դիրքում պահել երեխային։ Երբ Իրինան գրկեց փոքրիկ մարմինը, բարուրից մի ձեռք դուրս սահեց և գրկեց նրա ուսը: Նա շատ նուրբ ու ջերմ էր: Վա խի ու դժգոհության զգացումը անհետացավ։ Նա մայր էր դարձել, և նրա գրկում անուշ-անուշ քնած էր որդին: